Pałac Tiele-Wincklerów - Loft Gallery - najlepsze fotorelacje z wydarzeń

Pałac Tiele-Wincklerów

Pałac Tiele-Wincklerów w Miechowicach – Historia pałacu zaczyna się w 1812 roku, kiedy to Miechowice objął w posiadanie bogaty kupiec Ignacy Domes, który jako dziecko pielgrzymował tędy na Górę Św. Anny. Pałac był prezentem dla córki Marii i jej męża Franciszka Aresina. Aresin wraz z Karolem Godulą uruchomił w 1823 roku jedną z największych w Europie kopalnię galmanu „Maria”. Sztygarem w tejże kopalni został niejaki Franz Winckler, który dzięki swoim umiejętnościom w niedługim czasie został także jej zarządcą. Po śmierci Aresina w 1831 roku Winckler zarządzał już wszystkimi dobrami, jakie odziedziczyła po swoim mężu Maria. Niedługo potem epidemia cholery zabrała pierwszą żonę Wincklera i ich starszą córkę, młodsza – Waleska miała wówczas trzy lata. W 1833 roku Maria Aresin postanowiła wyjść za Wincklera, co zbulwersowało opinię publiczną Śląska. Mimo to w maju Franz ożenił się z wdową po Aresinie i stał się współwłaścicielem jego majątku. Pałac znacznie przebudowano po 1844 roku, kiedy to trąba powietrzna zerwała m.in. dach. Kolejna przebudowa nastąpiła około 1860 roku, wówczas pałac należał do córki Franza z pierwszego małżeństwa – Waleski i jej męża Huberta von Tiele. Mieli dziewięcioro dzieci i dla każdego z nich posadzono na terenie posiadłości dąb, z wyrytym w korze ich imieniem. Do dnia dzisiejszego na terenie parku znajduje się 5 takich dębów. Całość przekształcono w neogotycki pałac z ażurowymi balustradami i kolumnami. Nad wszystkim górowały trzy wieże – Jaskółcza, Prochowa i Wodna. W zachodnim skrzydle pałacu znajdowała się kaplica, sala kwiatowa i galeria obrazów. Tereny parku zostały wzbogacone o szklarnię i ogród zimowy. Pałac pozostawał własnością rodziny Tiele Winckler do roku 1925, kiedy to hrabia Klaus Tiele Winckler odsprzedał go spółce akcyjnej „Preussengrube AG” ( zarządzającej miejscową kopalnią węgla kamiennego). Cała ta piękna historia kończy się w styczniu 1945 roku. Po wkroczeniu do Bytomia wojska rosyjskie splądrowały teren posiadłości, a resztę podpalono. Dzieła dokończyli żołnierze Ludowego Wojska Polskiego, którzy w nocy z 31.12.1954 na 01.01.1955 roku podłożyli i zdetonowali ładunki wybuchowe. Od 1995 roku park wraz z ruiną oficyny pałacowej i pozostałościami pałacu objęty jest ochroną konserwatorską przez wpis do rejestru zabytków. Do dzisiaj przetrwała tylko część skrzydła zachodniego, która stanowi ok. 10 % dawnej całości. Na terenie parku, wśród ponad stuletnich drzew wciąż leżą fragmenty wysadzonej w powietrze wieży. To, co przetrwało prezentujemy w naszej wycieczce mając nadzieję, że zanim wszystko runie – zdarzy się cud.

Kliknij TUTAJ lub na miniaturkę aby zobaczyć pełną wersję panoramy.

Udostępnij:
WRÓĆ DO GALERII

[ess_post]
strzałka do góry